در جهان هرگز نشو مدیون احساس کسی ... تا نباشد رایگان مهرت گروگان کسی ... گوهر خود را نزن بر سنگ هر ناقابلی ... صبر کن پیدا شود گوهر شناس قابلی

آدما میگن بارونو دوست داریم اما وقتی بارون میاد چتراشونو باز میکنند ، میگن پرنده ها را دوست داریم ولی اونا رو تو قفس نگهداری میکنند ، پس باید از دوست داشتن آدما ترسید

کاش هرگز در محبت شک نبود ... تک سوار مهربانی تک نبود .... کاش بر قلبی که بر جان و دل است .... واژه تلخ خیانت حک نبود

زندگی شطرنج دنیا و دل است .... قصه پر رنج صدها مشکل است .... شاه دل کیش هوسها میشود .... پای اسب آرزوها در گل است .... فیل بخت ما عجب کج میرود .... در سر ما بس خیال باطل است .... مهره های عمر من نیمش برفت ..... مهره های او تمامش کامل است .... ما نسنجیده پی فرزین او .... غافل از اینکه حریفی قابل است

گویند خدا همیشه با ماست ، ای غم نکند خدا تو باشی !

برای آدم کور شیشه و الماس یکیه ، اگر کسی قدرتو ندونست فکر نکن تو شیشه ای ، اون کوره

گاهی باید کم باشی تا کم بودنت احساس شود . نه آنکه اصلا نباشی تا نبودنت عادت شود

ساکنان دریا پس از مدتی صدای امواج را نمی شنوند . چه سخت است قصه عادت

آنسوی ناکامیها همیشه خداییست که داشتنش جبران همه نداشتن هاست